Το μικρό αυτό αφιέρωμα είναι μια εκδήλωση συμμετοχής στο πένθος για την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από ειδικό φρουρό στα Εξάρχεια. Δεν μπορούμε να μη νιώθουμε οργισμένοι από το γεγονός πως ένα μικρό παιδί έγινε στόχος δολοφονίας και μάλιστα από άνθρωπο που ήταν διατεταγμένος για την ασφάλεια των πολιτών (ή μήπως ενστερνίστηκε εκείνη την εξωφρενική φράση του Μητσοτάκη στους αστυνομικούς" το κράτος είστε εσείς").
Δε μπορούμε να μείνουμε ασυγκίνητοι μπροστά στο δράμα της οικογένειας του παιδιού και δε μπορούμε να μη προβληματιστούμε πάνω στο γεγονός ότι οι ένστολοι που οπλοφορούν, πολύ εύκολα σημαδεύουν αόπλους. Αναρωτιόμαστε τι είδους εκπαίδευση παίρνουν, δεδομένου ότι και στην Κόνιτσα έχουμε σχολή που εκπαιδεύει αυτούς τους μήνες ειδικούς φρουρούς.
"Τραύμα στο κράτος δικαίου" χαρακτήρισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το γεγονός αυτό, που οδήγησε, όπως ήταν αναμενόμενο, σε γενικό αναβρασμό την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα, το Βόλο, το Ηράκλειο και σχεδόν όλες τις μεγάλες πόλεις. Δεν είναι δυνατόν να μείνει ασυγκίνητη η χωρα και πολύ σωστά έχουν αναγγελθεί απεργιακές κινητοποιήσεις για αύριο 9 Δεκεμβρίου 2008. Μια βαριά μωβ σκιά Δεκεμβρίου έρχεται να προστεθεί στο πολύ γκρίζο πολιτικό τοπίο που ζούμε στις μέρες μας.
Κόνιτσα
4 Δεκ 2008
Η διαφήμιση για τη φορολογική συνείδηση!!!
Πολλές φορές προβάλλονται τηλεοπτικά σποτς με κοινωνικό περιεχόμενο. Μας καλούν να σεβόμαστε τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, να γίνουμε δωρητές οργάνων, να αποκτήσουμε κοινωνική συνείδηση, περιβαλλοντική συνείδηση, να μη καίμε τα δάση κ.α. Πολλά από αυτά είναι κοινωνική προσφορά των διαφόρων οργανώσεων ή διαφόρων Υπουργείων.
Και αφού αποκτήσαμε πλέον περιβαλλοντική συνείδηση, έρχεται το άκρον άωτον του θράσους από πλευράς Αλογοσκούφη. Είναι, λέει η κυρία της διαφήμισης, καιρός να αποκτήσουμε φορολογική συνείδηση. Ρε Αλογοσκούφη, πάρε τη σκούφια και βάρα το κεφάλι σου. Είσαι σοβαρός; Όταν το κράτος ληστεύει δια των φόρων μικρομεσαίους, μισθωτούς και συνταξιούχους, πώς μπορείς να υπονοείς ότι είμαστε κλέφτες και αδικούμε το κράτος;
Τα μηνύματά σου πρέπει να τα στείλεις στις of shore Εταιρείες, στο Βατοπέδι, στους μεγαλοεπιχειρηματίες και όσους πραγματικά φοροδιαφεύγουν. Μόνον έτσι η διαφήμισή σου θα αποκτήσει κοινωνικό περιεχόμενο.
Και αφού αποκτήσαμε πλέον περιβαλλοντική συνείδηση, έρχεται το άκρον άωτον του θράσους από πλευράς Αλογοσκούφη. Είναι, λέει η κυρία της διαφήμισης, καιρός να αποκτήσουμε φορολογική συνείδηση. Ρε Αλογοσκούφη, πάρε τη σκούφια και βάρα το κεφάλι σου. Είσαι σοβαρός; Όταν το κράτος ληστεύει δια των φόρων μικρομεσαίους, μισθωτούς και συνταξιούχους, πώς μπορείς να υπονοείς ότι είμαστε κλέφτες και αδικούμε το κράτος;
Τα μηνύματά σου πρέπει να τα στείλεις στις of shore Εταιρείες, στο Βατοπέδι, στους μεγαλοεπιχειρηματίες και όσους πραγματικά φοροδιαφεύγουν. Μόνον έτσι η διαφήμισή σου θα αποκτήσει κοινωνικό περιεχόμενο.
2 Δεκ 2008
Τουρισμός Πολυτέλειας και Οικονομική κρίση
Στα γιαννιώτικα ΜΜΕ προβάλλεται τις τελευταίες μέρες μεγάλο ξενοδοχείο της πόλης των Ιωαννίνων, το οποίο αποκτά πρότυπη μονάδα SPA και έτσι η Ήπειρος αποκτά το μερίδιό της στον "τουρισμό πολυτέλειας". Όπως διαβάζω σε γιαννιώτικη εφημερίδα το ξενοδοχείο αυτό " αναπτύσσεται ακόμη περισσότερο και καλύπτει ανάγκες τόσο των πελατών του, όσο και του ευρύτερου κοινού".
Εγώ διερωτώμαι: Ευρύτερο κοινό και τουρισμός πολυτέλειας; Πώς ταιριάζουν αυτά και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης; Όταν γονιός αναγκάζεται να κλέψει ένα μπουκάλι γάλα για τα παιδιά του. Όταν οι επιχειρήσεις και οι βιομηχανίες απολύουν τους εργαζόμενους και μάλιστα λίγο πριν τις γιορτές. 'Οταν οι εργαζόμενοι παίρνουν μισθούς πείνας και οι συνταξιούχοι αναζητούν τα ληγμένα των σουπερ μάρκετ. Όταν οι οικονομικοί μετανάστες ξεροσταλιάζουν στους δρόμους για ένα μεροκάματο. Όταν, όταν...
Ποιες ανάγκες καλύπτουν λοιπόν οι πρότυπες μονάδες τουρισμού πολυτέλειας. Μήπως πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων; Μήπως πρέπει να ξαναθυμηθούμε πως κάποιοι δεν καλύπτουν ούτε τις στοιχειώδεις και να δράσουμε για όσους βρίσκονται σε δύσκολη θέση;
Εγώ διερωτώμαι: Ευρύτερο κοινό και τουρισμός πολυτέλειας; Πώς ταιριάζουν αυτά και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης; Όταν γονιός αναγκάζεται να κλέψει ένα μπουκάλι γάλα για τα παιδιά του. Όταν οι επιχειρήσεις και οι βιομηχανίες απολύουν τους εργαζόμενους και μάλιστα λίγο πριν τις γιορτές. 'Οταν οι εργαζόμενοι παίρνουν μισθούς πείνας και οι συνταξιούχοι αναζητούν τα ληγμένα των σουπερ μάρκετ. Όταν οι οικονομικοί μετανάστες ξεροσταλιάζουν στους δρόμους για ένα μεροκάματο. Όταν, όταν...
Ποιες ανάγκες καλύπτουν λοιπόν οι πρότυπες μονάδες τουρισμού πολυτέλειας. Μήπως πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων; Μήπως πρέπει να ξαναθυμηθούμε πως κάποιοι δεν καλύπτουν ούτε τις στοιχειώδεις και να δράσουμε για όσους βρίσκονται σε δύσκολη θέση;
27 Νοε 2008
Κοίτα πώς ταιριάζει!
Στις "Επιφυλλίδες" του Χρήστου Γιανναρά βρήκα το πιο κάτω κείμενο. Το παραθέτω εδώ, γιατί μου θύμισε τη στάση των Δημοτικών Συμβούλων της συμπολίτευσης που δε βγάζουν μιλιά.
Γράφει λοιπόν ο Γιανναράς*:
"Στα ελλαδικά «κόμματα εξουσίας» σήμερα οι βουλευτές δεν βουλεύονται, μόνο πειθαρχούν. Επιδίωξη και έγνοια τους δεν είναι να «μετέχουν κρίσεως και αρχής», να έχουν κριτική συμμετοχή στη διακυβέρνηση της χώρας, ενεργό συμβολή στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Εγνοια και επιδίωξη του βουλευτή είναι να αποδείχνεται καθημερινά ένα άβουλο πιόνι στη σκακιέρα του αρχηγού, να αναμηρυκάζει πειθήνια την κομματική «γραμμή», να ψηφίζει κατά την αρχηγική επιταγή, να λιβανίζει σαν υπόχρεως λακές τον αρχηγό του έστω και παταγωδώς αποτυχημένον ή ανίκανον."
*Ο Χρ. Γιανναράς είναι συγγραφέας και ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας και πολιτιστικής διπλωματίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Kοινωνικών Επιστημών της Αθήνας, στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών.
Γράφει λοιπόν ο Γιανναράς*:
"Στα ελλαδικά «κόμματα εξουσίας» σήμερα οι βουλευτές δεν βουλεύονται, μόνο πειθαρχούν. Επιδίωξη και έγνοια τους δεν είναι να «μετέχουν κρίσεως και αρχής», να έχουν κριτική συμμετοχή στη διακυβέρνηση της χώρας, ενεργό συμβολή στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Εγνοια και επιδίωξη του βουλευτή είναι να αποδείχνεται καθημερινά ένα άβουλο πιόνι στη σκακιέρα του αρχηγού, να αναμηρυκάζει πειθήνια την κομματική «γραμμή», να ψηφίζει κατά την αρχηγική επιταγή, να λιβανίζει σαν υπόχρεως λακές τον αρχηγό του έστω και παταγωδώς αποτυχημένον ή ανίκανον."
*Ο Χρ. Γιανναράς είναι συγγραφέας και ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας και πολιτιστικής διπλωματίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Kοινωνικών Επιστημών της Αθήνας, στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών.
25 Νοε 2008
Η ανάπτυξη της Κόνιτσας και τα Πεπραγμένα της Δημοτικής Αρχής
Έτσι ονομάζει το άρθρο του ο κ. Δήμαρχος, στο Περιοδικό Κόνιτσα ( τ. 142 Σεπτ. Οκτωβρ. 2008).
Το ότι ο Δήμαρχος γνωστοποιεί το αναπτυξιακό του όραμα, είναι θετικό:
1.για τον ίδιο, του δίνει τη δυνατότητα να αυτοπροβληθεί
2. για μας, γιατί καταλαβαίνουμε με τι άνθρωπο έχουμε να κάνουμε, και πώς αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη και την πρόοδο του τόπου. Προσωπικά με φοβίζει η καθαρά τεχνοκρατική αντίληψη και η εμμονή στην "αξιοποίηση" των πάντων: της χαράδρας Αώου, της Δρακόλιμνης του Σμόλικα, (που λέει πως έγινε προσβάσιμη προς όλα τα οχήματα), της κορφής του Λάζαρου, στην οποία θα φτάνει το τελεφερίκ και θα γίνουμε Ελβετία. Με φοβίζει η αντίληψη του τουρισμού ως "ατμομηχανής" που σέρνει πίσω της τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Με φοβίζει το πρόγραμμά του, που έχει μόνο εργολαβίες και σχεδόν τίποτε για τον πολιτισμό, παρά μόνο αποσπασματικές και μεμονωμένες εκδηλώσεις. Με φοβίζει η νοοτροπία "έχουμε το 62% και κάνουμε ό,τι θέλουμε". Με φοβίζει το γεγονός ότι οι επιλογές είναι μόνο δικές του και ενός ή δύο ακόμη ατόμων και όχι αντικείμενο διαλόγου και συνολικού σχεδιασμού.
Το ότι ο Δήμαρχος γνωστοποιεί το αναπτυξιακό του όραμα, είναι θετικό:
1.για τον ίδιο, του δίνει τη δυνατότητα να αυτοπροβληθεί
2. για μας, γιατί καταλαβαίνουμε με τι άνθρωπο έχουμε να κάνουμε, και πώς αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη και την πρόοδο του τόπου. Προσωπικά με φοβίζει η καθαρά τεχνοκρατική αντίληψη και η εμμονή στην "αξιοποίηση" των πάντων: της χαράδρας Αώου, της Δρακόλιμνης του Σμόλικα, (που λέει πως έγινε προσβάσιμη προς όλα τα οχήματα), της κορφής του Λάζαρου, στην οποία θα φτάνει το τελεφερίκ και θα γίνουμε Ελβετία. Με φοβίζει η αντίληψη του τουρισμού ως "ατμομηχανής" που σέρνει πίσω της τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Με φοβίζει το πρόγραμμά του, που έχει μόνο εργολαβίες και σχεδόν τίποτε για τον πολιτισμό, παρά μόνο αποσπασματικές και μεμονωμένες εκδηλώσεις. Με φοβίζει η νοοτροπία "έχουμε το 62% και κάνουμε ό,τι θέλουμε". Με φοβίζει το γεγονός ότι οι επιλογές είναι μόνο δικές του και ενός ή δύο ακόμη ατόμων και όχι αντικείμενο διαλόγου και συνολικού σχεδιασμού.
23 Νοε 2008
Γεωργία-Διατροφή και Ποιότητα Ζωής
Αυτό ήταν το θέμα του τριήμερου σεμιναρίου του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ) Κόνιτσας που έληξε σήμερα. Είναι αλήθεια πως τα τελευταία 12 χρόνια που λειτουργεί το ΚΠΕ οι Κονιτσιώτες έχουμε τη δυνατότητα να ενημερωνόμαστε από κορυφαίους Πανεπιστημιακούς, άλλους επιστήμονες και ειδικούς για θέματα υγείας, περιβάλλοντος, ανάπτυξης, πολιτισμού, νεολαίας, θέματα παιδαγωγικά κ.α. Γιατί δεν το κάνουμε δε γνωρίζω από αδιαφορία, από τεμπελιά, από αντίδραση ;
Τα σεμινάρια αυτά έρχονται και τα παρακολουθούν εκπαιδευτικοί από διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά είναι ανοιχτά σε όλους.
Τα θέματα του πρόσφατου σεμ. που σημείωσα ήταν:
Παραδοσιακή γεωργία και ποιότητα ζωής
Μεσογειακή Διατροφή
Μοριακή Γενετική τροποποίηση
Διατροφικόι Μύθοι
Τα snaks των σχολικών κυλικείων
Τα καρκινογόνα συστατικά των τροφίμων
Τράπεζα γενετικού υλικού για την προστασία των παλιών σπόρων
Διατροφή των ζώων και γαλακτοκομικά προϊόντα κ.α.
Όσοι συμμετείχαν είχαν τη δυνατότητα να εργαστούν κατά ομάδες, να συζητήσουν να ανταλλάξουν απόψεις και εμπειρίες και τέλος να σχεδιάσουν το ιδανικό γεύμα.
Ας μην ξεχνάμε πως εκτός από τα σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και την τοπική κοινωνία, το ΚΠΕ εκπαιδεύει περίπου 4000 μαθητές από όλη την Ελλάδα, το χρόνο.
Τα σεμινάρια αυτά έρχονται και τα παρακολουθούν εκπαιδευτικοί από διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά είναι ανοιχτά σε όλους.
Τα θέματα του πρόσφατου σεμ. που σημείωσα ήταν:
Παραδοσιακή γεωργία και ποιότητα ζωής
Μεσογειακή Διατροφή
Μοριακή Γενετική τροποποίηση
Διατροφικόι Μύθοι
Τα snaks των σχολικών κυλικείων
Τα καρκινογόνα συστατικά των τροφίμων
Τράπεζα γενετικού υλικού για την προστασία των παλιών σπόρων
Διατροφή των ζώων και γαλακτοκομικά προϊόντα κ.α.
Όσοι συμμετείχαν είχαν τη δυνατότητα να εργαστούν κατά ομάδες, να συζητήσουν να ανταλλάξουν απόψεις και εμπειρίες και τέλος να σχεδιάσουν το ιδανικό γεύμα.
Ας μην ξεχνάμε πως εκτός από τα σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και την τοπική κοινωνία, το ΚΠΕ εκπαιδεύει περίπου 4000 μαθητές από όλη την Ελλάδα, το χρόνο.
16 Νοε 2008
Η γενιά του Πολυτεχνείου
Τη νεαρότερη επέτειο της ιστορίας μας γιορτάζουμε κάθε 17 Νοέμβρη κι ας έχουν περάσει πλέον τα πενήντα οι τότε νέοι με τα μακριά μαλλιά " που τους έλεγαν αλήτες".
Εκείνη η γενιά έγραψε τη δική της ιστορία, προετοίμασε την πτώση της δικτατορίας και η Ελλάδα πέρασε στην πιο δημοκρατική της φάση.
Κάθε χρόνο μαζί με τις γιορτές μνήμης, τίθενται θέματα όπως τι απέγινε η γενιά του Πολυτεχνείου, κουράστηκε η γενιά του Π., κυβέρνησε και τα έκανε θάλασσα η γενιά του Π. κ.α.
Πολλά χρεώνουν στη γενιά αυτή. Η αλήθεια όμως, εμφανίζεται σε πρόσφατη έρευνα του Παντείου Πανεπιστημίου που επικεντρώνεται στην κοινωνική και κυρίως πολιτική εξέλιξη της γενιάς αυτής . "Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο, στη πλειοψηφία τους όσοι ανήκουν στη "γενιά του Πολυτεχνείου" δεν επιδίωξαν εμπλοκή σε κομματικούς μηχανισμούς. Πάντως, κυβερνητική θέση έχει καταλάβει το 4,51%, κορυφαίο στέλεχος δημόσιου οργανισμού έχει διατελέσει το 4,16%, στα έδρανα της Βουλής βρέθηκε μόλις το 2,26%, σε κορυφαίες θέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2,5% νομαρχιακοί και δημοτικοί σύμβουλοι σε ποσοστό 11,46%, κομματικά στελέχη σε ποσοστό 21,26 %". ( τα στοιχεία της έρευνας τα βρήκα στο ΣΚΑΙ)
Εκείνη η γενιά έγραψε τη δική της ιστορία, προετοίμασε την πτώση της δικτατορίας και η Ελλάδα πέρασε στην πιο δημοκρατική της φάση.
Κάθε χρόνο μαζί με τις γιορτές μνήμης, τίθενται θέματα όπως τι απέγινε η γενιά του Πολυτεχνείου, κουράστηκε η γενιά του Π., κυβέρνησε και τα έκανε θάλασσα η γενιά του Π. κ.α.
Πολλά χρεώνουν στη γενιά αυτή. Η αλήθεια όμως, εμφανίζεται σε πρόσφατη έρευνα του Παντείου Πανεπιστημίου που επικεντρώνεται στην κοινωνική και κυρίως πολιτική εξέλιξη της γενιάς αυτής . "Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο, στη πλειοψηφία τους όσοι ανήκουν στη "γενιά του Πολυτεχνείου" δεν επιδίωξαν εμπλοκή σε κομματικούς μηχανισμούς. Πάντως, κυβερνητική θέση έχει καταλάβει το 4,51%, κορυφαίο στέλεχος δημόσιου οργανισμού έχει διατελέσει το 4,16%, στα έδρανα της Βουλής βρέθηκε μόλις το 2,26%, σε κορυφαίες θέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2,5% νομαρχιακοί και δημοτικοί σύμβουλοι σε ποσοστό 11,46%, κομματικά στελέχη σε ποσοστό 21,26 %". ( τα στοιχεία της έρευνας τα βρήκα στο ΣΚΑΙ)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)